
پاورپوینت بام سبز و معماری پایدار همساز با اقلیم، بررسی مزایا، معایب و تاریخچه بام های سبز، انواع ساختار و استفاده از فتوولتائیک در ساختمان ها.
تعریف بام سبز
بام سبز به عنوان یک جزء مهم در معماری همساز با اقلیم، به سقف هایی اطلاق می شود که قسمتی از آن یا تمام آن با پوشش گیاهی، خاک یا محیط کشت روینده پوشانده شده است. این نوع بام ها نه تنها به عنوان پوشش گیاهی عمل می کنند، بلکه به طور معمول از تکنولوژی های دیگر همچون پانل های خورشیدی و صفحات فتوولتائیک نیز بهره می برند. هدف اصلی از ایجاد بام سبز، کاهش اثرات منفی محیطی و بهبود کیفیت زندگی در محیط های شهری است.
تاریخچه بام های سبز:
استفاده از بام های سبز به سال های دور بازمی گردد. این ایده در دوران باستان، به ویژه در بابل در حدود 600 سال قبل از میلاد مسیح، وجود داشته است. در برلین، در سال 1890، سقف های خانه های روستایی برای محافظت در برابر آتش با لایه هایی از خاک پوشانده می شدند که گیاهان نیز در آن رشد می کردند. اما در دوران مدرن، لوکوربوزیه معماری را با رویکردهای نوآورانه ای همچون بام های سبز وارد دنیای معاصر کرد. او بام مسطح و باغ روی بام را به عنوان یکی از اصول معماری مدرن معرفی کرد، اگرچه این بخش از ایده های او تا زمان ظهور معماری سبز و پایدار، مهجور باقی ماند.
مزایای بام های سبز:
بام های سبز مزایای زیادی برای محیط زیست و کاربران خود دارند. این بام ها علاوه بر تامین فضای سبز و مطبوع برای ساکنان ساختمان ها، امکان پرورش گیاهان، میوه جات و سبزیجات را نیز فراهم می آورند. همچنین، بام های سبز می توانند به کاهش مصرف انرژی کمک کنند. پژوهشی در سال 2005 توسط دانشگاه تورنتو نشان داد که بام های سبز می توانند اتلاف گرما را در فصل زمستان به مقدار قابل توجهی کاهش دهند. این بام ها علاوه بر کاهش مصرف انرژی، می توانند اثرات گرمایش جهانی و تغییرات آب و هوایی را کاهش دهند و در مقابله با سیلاب ها نیز موثر باشند. همچنین، بام های سبز به بهبود کیفیت هوا کمک کرده و می توانند به عنوان فضاهای تفریحی و استراحت مورد استفاده قرار گیرند.
معایب بام های سبز:
با وجود مزایای متعدد، بام های سبز دارای چالش هایی نیز هستند. یکی از این مشکلات نیاز به تقویت سازه بام ها است. بسیاری از ساختمان ها برای تحمل وزن اضافی خاک و گیاهان طراحی نشده اند و این امر می تواند باعث مشکلات سازه ای شود. همچنین، در برخی موارد، تطبیق طراحی بام های سبز با شرایط اقلیمی خاص ممکن است دشوار باشد. به ویژه در مناطقی که شرایط آب و هوایی سخت دارند، این بام ها نیازمند مراقبت ها و طراحی های خاص هستند.
انواع بام های سبز:
بام های سبز را می توان بر اساس عمق خاک و نیاز به تاسیسات نگهداری، به انواع مختلفی تقسیم کرد. بام های سنتی سبز که نیازمند خاک با عمق زیاد هستند، به طور معمول نیازمند آبیاری و مراقبت بیشتری هستند. این بام ها می توانند فضایی کاربردی مانند یک باغ یا فضای سبز ایجاد کنند. از سوی دیگر، بام های سبز نیمه متمرکز نیاز به نگهداری کمتری دارند و می توانند در لایه های نازک تری از خاک قرار گیرند. این بام ها به طور معمول برای استفاده کاربردی و تفریحی طراحی نمی شوند.
ساختار بام های سبز:
اجزای تشکیل دهنده بام های سبز شامل لایه های مختلفی هستند که به ایجاد یک بام پایدار کمک می کنند. این لایه ها شامل لایه های زهکشی، لایه های گیاهی، لایه های عایق حرارتی و لایه های خاک می شوند. هر یک از این لایه ها نقش مهمی در عملکرد کلی بام سبز دارند. علاوه بر این، بام های سبز باید به طور دقیق طراحی و مهندسی شوند تا بتوانند فشار اضافی ناشی از خاک و گیاهان را تحمل کنند.
ظهور فتوولتائیک های یکپارچه ساختمان:
در اروپا، استفاده از فتوولتائیک های یکپارچه ساختمان به روندی جدید تبدیل شده است. این تکنولوژی ها می توانند به عنوان منبع انرژی تجدیدپذیر در ساختمان ها استفاده شوند. فتوولتائیک های یکپارچه قادرند انرژی خورشیدی را جمع آوری کنند و در تأمین برق ساختمان ها نقش بسزایی داشته باشند. این تکنولوژی ها می توانند به صورت سیستم های سایه بان یا مصالح بام استفاده شوند و علاوه بر تولید برق، به تنظیم دمای داخل ساختمان نیز کمک کنند.